Od Carmen CD. Cole'a

Westchnęłam.

- Tylko się tak nie pusz jak paw - mruknęłam. - Lipton jest młodszy niż Vida i nie tak doświadczony.

Cole jednak zignorował moją uwagę i poklepał Vidę po szyi. Przewróciłam oczami.

- Na Anioła, co ci się dzieje Cole - zaśmiałam się.

Tym razem udał obrażonego. Uniosłam brew. Oboje wybuchliśmy śmiechem. Około 19 wróciliśmy do stajni. Za godzinę zamykali więc szybko wyczyściłam konia, pożegnałam się z Cole'm i razem z Primero pobiegłam do domu. Veronica dalej bawiła się swoimi Barbie, a matka i ojciec siedzieli i oglądali jeden z tych swoich seriali.

***

Rano odwiedziłam Liptona i postanowiłam go wylonżować. Ogier ochoczo przyjął jabłko pod koniec treningu i szturchnął chrapach moją kieszeń.

- Nie mam więcej ty żarłoku! - zaśmiałam się.

Wtedy dostałam SMS'a. Nadawcą był Cole. Nic dziwnego. W końcu wczoraj dałam mu swój numer żeby móc łatwiej się kontaktować.

"Jesteś w stajni? Jak tak to podejdź pod boks Vidy"

Zdziwiłam się. O co mu mogło chodzić? Cmoknęłam na angloaraba.

***

Okazało sie że Vida zwichnęła staw skokowy. A przynajmniej tyle dowiedziałam się od weterynarza i Cole'a. Wolałam nie pytać jak to się stało choć odpowiedź była raczej prosta. Wczoraj wieczorem gdy wracaliśmy po lesie, Vida jakoś dziwnie szła. Jednak byliśmy zmęczeni i nie zwróciliśmy na to uwagi. Tylko po czym sobie go zwichnęła? Na łące świetnie sobie radziła i jakby... Latała! 

- Jak to się stało? - zapytałam.

Cole wzruszył ramionami lecz wiedziałam że tak naprawdę wie jak to się wydarzyło i nie chce mi powiedzieć.

Cole? Przyda się nutka dramatyzmu...

Od Carmen CD. Cole'a

- Myślałam nad podjechaniem na stary tor cross'owy - powiedziałam wskazując ścieżkę w lewo.

- Okej - wzruszył ramionami - Prowadź.

Dalej pojechaliśmy stępem przez zarośniętą ścieżkę, o której nawet Daniel już chyba zapomniał. Odkryłam ją jakieś trzy dni temu razem z Primero. Wtedy szłam tędy pieszo żeby zapoznać się z terenem. Kashel obrał natomiast jakąś boczną ścieżkę przez las. 

***

Po godzinie dotarliśmy do polany na której ustawione były przeszkody do crossu. Nieco się już waliły ale dało się przez nie skakać.

-Pozwolisz że zacznę? - uniosłam pytająco brew.

-A zaczynaj sobie. W tym jednak Vida cie pokona - uśmiechnął się tajemniczo.

Przewróciłam oczami i zrobiłam krótką rozgrzewkę po czym najechałam na żywopłot, okser, potem stacjonatę, rów, trumnę i zakończyłam to wszystko rowem z wodą gdzie Lipton zahaczył kopytami o wodę i w wielkim stylu zrzucił mnie w krzaki.

-Diable jeden! - wrzasnęłam.

Cole zaśmiał się i pomógł mi się wygrzebać z krzaczorów (hehe). 

- Teraz twoja kolej - mruknęłam i zabrałam Liptona.

Przywiązałam go do drzewka i popatrzyłam na Cole'a i Vidę dając im sygnał do startu.

Cole?

Od Carmen CD. Cole'a

Po chwili namysłu w boksie wyczyściłam Liptona. Zadowolony ogier machał ogonem i potrząsał łbem. Osiodłałam go po czym wyprowadziłam ze stajni. Primero pyszczkiem trącił mój toczek. 

- Nie Primero. W teren jeżdżę bez niego - uśmiechnęłam się do szczeniaka. 

Wsiadłam na angloaraba i podjechałam do Cole'a siedzącego na Vidzie. Przewyższał mnie zaledwie o głowę. 

- To co? Jedziesz? - uniósł pytająco brew. 

- A dlaczego mam nie jechać? Jak myślisz po co wsiadałabym na tego obżartego konia? - zaśmiałam się.

Chłopak powoli pokiwał głową.

- No tak... Co ty na wyścig do rzeki? - powiedział.

- Kto ostatni ten zgniła skarpetka - wystawiłam mu język i popędziłam Liptona do galopu na co ogier chętnie przystał. 

Wkrótce Cole zaczął nas doganiać więc dałam mojemu wierzchowcowi sygnał do cwału. Płynnie zmienił tempo. Rzeka pojawiła się na horyzoncie i w rezultacie był remis. 

- Uważam że wygrałam - upierałam się.

- Nieprawda! Vida jest szybsza! - zaśmiał się Cole.

- Doprawdy? Chyba brak jej piątej klepki. Lipton i ja zajmujemy pierwsze miejsce i koniec, kropka - machnęłam ręką. 

W końcu przepychanki słowne stanęły na tym że oboje mamy pierwsze miejsca. Zsiadłam z ogiera i dałam mu się napić. Cały czas kątem oka obserwowałam chłopaka i Vidę. Po pewnym czasie to zauważył więc odwróciłam wzrok i usiadłam pod drzewem.

Cole?

Od Carmen CD. Cole'a

Nauczycielka hiszpańskiego, Pani Kames kazała mi siedzieć nad książkami. Świetnie znałam ten język bo uczę sie go od 2 lat ale niedługo będą egzaminy na lekki kurs z iberystyki i chciałabym zdać. Późno w nocy postanowiłam jednak pójść spać. 

***

Primero obudził mnie liźnięciem w twarz. Pogłaskałam go tępo. Była 7:00. Ubrałam jakieś stare jeansy i bluzkę. Prime zmusił mnie do spaceru zaraz po śniadaniu. Autobusem dojechałam w 30 minut do stajni w Amwell. Poszłam żeby wyczyścić siodło i ogłowie. Po skończonej pracy, usatysfakcjonowana chciałam osiodłać Liptona ale mój wzrok został na ślicznej klaczy. Nazywała się Vida. Wczoraj i nigdy wcześniej nie zwróciłam na nią większej uwagi. Primero niecierpliwie zaszczekał. 

- Spokojnie mały. Tylko ją pogłaskam - uspokoiłam husky'ego. 

Odłożyłam sprzęt po czym przemówiłam cicho do klaczy żeby się uspokoiła. Nagle do stajni wszedł... Jak mu tam? Cole. Poznałam go przecież wczoraj. Przyszedł z psem więc złapałam szybko Primero na ręce. Owczarek niemiecki chłopaka podbiegł do mnie i usiadł. Delikatnie go pogłaskałam.

- Hey perro - specjalnie powiedziałam po hiszpańsku by Cole nie zrozumiał.

- To Kashel. Nie nazywaj go inaczej - ostrzegł chłopak.

- Powiedziałam "hej piesku". Nie nazwałam go. A teraz... Muszę iść - odwróciłam się na pięcie.

Primero szczeknął za Kashel'em. 

- Primero tranquila - powiedziałam.

- Po jakiemu ty to do niego mówisz? A tak w ogóle to po co byłaś przy Vidzie? - usłyszałam Cole'a.

- Hiszpańsku. I nie wiedziałam że to twój koń - spojrzałam w jego kierunku.

Cole?

Od Carmen CD. Cole'a

Przez tydzień zdążyłam się przyzwyczaić do towarzystwa Jack'a, który uznał że jestem idealna do tego by używać na mnie o wiele za dużo sarkazmu. Veron wróciła do zabawy lalkami Barbie, beze mnie. A reszta... Robi to co robiła. Ojciec biega do redakcji, a mama jeździ do tutejszego sądu oddalonego o 20 km na zachód. 

Catarina jak obiecała, podarowała mi ślicznego białego szczeniaka husky z jednym okiem niebieskim a drugim brązowym. Nauczycielka hiszpańskiego z Amwell podsunęła mi pomysł na imię brzmiący "Primero" co oznacza liczebnik "pierwszy". Zaakceptowałam to imię dość szybko. Maureen pojechała do sklepu zoologicznego dziś rano by kupić posłanie, obrożę i tak dalej. Bezczynnie gapiłem się w sufit głaszcząc Primero. Za godzinę wyjdę do stajni. Możliwe że go ze sobą zabiorę, bo jest sobota i zamierzam dziś jedynie dać Liptona na karuzele. O 10 umówiłam się z Cat w kawiarni. Przed domem zaparkował samochód mamy. Primero ożywił się i szczękając zbiegł na dół.

***

Czekając na autobus przeglądałam nowe posty starych znajomych z Londynu. Husky podekscytowany machał ogonem i nie pozwalał mi się skupić. Nadjechał mój autobus i do niego wsiadłam.

***

Szybko ogarnęłam Liptona. Nie był szczególnie brudny. Primero grzecznie czekał uwiązany do słupka. Nie zwracał uwagi na prychnięcia większego zwierzęcia. Zaśmiałam się cicho. Postanowiłam że jednak pojadę z moim koniem na przejażdżkę nad jezioro. Przechodząc obok boksu Livii, delikatnie ją pogłaskałam. Klacz parsknęła zadowolona a ja ruszyłam dalej do siodlarni. Nagle drzwi się otworzyły a ja wpadłam na jakiegoś chłopaka. W tym tygodniu chyba mam do tego wyjątkowe szczęście...

Cole?

Od Carmen CD. Jack'a

- Carmen. Carmen Treaty. Niedawno przywlokła mnie tu rodzina. - Niepewnie potrząsnęłam jego dłonią.

Zaskakujące jak ludzie zmieniają się, gdy tylko poznają... Carrot! Skończ już z tymi swoimi przemyśleniami godnymi filozofa! Przewróciłam oczami i przypatrzyłam się brunetowi. 

- Miałam właśnie zamiar jechać z powrotem do domu. Obiecałam siostrze że pomogę jej się rozpakować. - Wymyśliłam na poczekaniu i wybiegłam ze stajni.

***

Veronica układała na półce lalki barbie. Skrupulatnie zginała im nogi i sadzała obok siebie. Nagle usłyszałam że ktoś wysłał mi powiadomienie na Facebook'u. Wyszłam z różowego pokoju siostry. Otworzyłam laptopa i sprawdziłam o co chodzi. Zaproszenie do znajomych wysłał mi jakiś Jack Hudson. Zaraz, zaraz... Przecież chłopak ze stajni przedstawił się jako Jack! Nerwowo przygryzłam wargę. Kliknęłam w "odrzuć". Do mojego pokoju wbiegła Ver. 

- Carmen! Catarina do ciebie przyszła! - zawołała blondyneczka, tak do mnie podobna, po czym zaśmiała się i pobiegła z powrotem do siebie. Zamknęłam komputer i doszłam do drzwi a tam nie stała Cata. Stał tam nikt inny jak ten przeklęty Jack. Oczywiście opowiadałam Veronice o tym bo sama chciała. Chciała mnie przekonać, żebym zeszła bo gdybym usłyszała samą literę J po prostu zostałabym w pokoju. 

- Czego chcesz? - warknęłam.

I uwolniła się zła Carmen.

Jack?

Od Carmen

Zadzwonił budzik. Szósta rano. Zwlekłam się z łóżka i włożyłam na siebie bluzkę z minionkiem i jeansy. Spakowałam w miarę plecak i zrobiłam te wszystkie poranne czynności, gdy... Coś było nie tak. Od 9 lat mieszkamy w Londynie i mama zawsze jest na śniadaniu, a taty nie ma, aż tu nagle siedzą obydwoje a Alec i Ver siedzą smutni i przeżuwają płatki. 

- Czy... Coś sie stało? - zapytałam niepewnie. 

Mama wymieniła porozumiewawcze spojrzenie z ojcem.

- My, wyjeżdżamy jutro rano do Little Amwell, Carrot - podjęła temat mama.

Doskonała prawniczka. Zawsze mówi prosto z mostu. Plecak o mało nie wypadł mi z ręki. Alec podniósł wzrok i pokręcił bezradnie głową. 

- To znaczy że... Nie idziemy dziś do szkoły? - upewniłam się.

- Tak. Zapisałem was już do szkoły w Amwell. Alexander nie jedzie z nami, ale będzie spędzał u nas czas w wakacje - ojciec już wstał od stołu żeby pędzić do redakcji - Dostałem tam pracę Carmen.

Przełknęłam ślinę i usiadłam na krześle. Veronica, niewzruszona bawiła się swoją nową Barbie. Musiałam zadzwonić do Catariny, która mieszka w Amwell od 2 lat. Po prostu odeszła ze szkoły. 

***

Wyciągnęłam swoją limonkową walizkę i zaczęłam pakować do niej całą szafę (nie dosłownie...). Przed tym gadałam z Cat i zgodziła się oprowadzić mnie po miasteczku. Taaa... Jadę tam jeszcze z moim koniem, Liptonem, i kucykiem Vero, Marsem. Podobno jest tam stajnia. 

***

Jadąc w stronę tej małej wsi dużo myślałam o tym co mnie tam spotka. Matka dała stare mieszkanie Alec'owi a w Amwell kupiła nam dom. Powiedziała jeszcze że tam kupi nam psa Husky. Tak jako mój zaległy prezent imieninowy. Wjechaliśmy na podjazd jakiegoś wielkiego, łososiowego, domu. Był śliczny, niczym rezydencja. Dziewczyna z kruczoczarnymi włosami stała koło domu i mi machała. Catarina. Wysiadłam z samochodu i pobiegłam do niej. 

- Cat! - uściskałam ją.

- Hej Car. Stajnie masz parę uliczek stąd. Wiesz że Husky'ego szczeniaka dostaniecie z miotu Daenys?! - uśmiechnęła się.

Daenys to suczka Catariny z tego co mi mówiła. Veronica wbiegła do domu.

- Fajnie. Chyba jednak, muszę się rozpakować - zaśmiałam się - Spotkamy się w stajni, ok? 

Catarina kiwnęła głową i pojechała na rowerze do swojego domku. Zabrałam walizkę i poszłam w ślady młodszej siostry. Mój nowy pokój znajdował się na górze. Był ogromny. Ściany w kolorze turkusowym, łóżko, biurko, szafa i inne. Z torebki wyjęłam swojego iPhone'a i wysłałam SMS'a do Cat że za 30 minut będę w stajni. Ułożyłam laptopa, trochę książek i kosmetyki. Nie chciałam zajmować się teraz ubraniami. Jedyne co to jeszcze ubrałam buty do jazdy konnej oraz bryczesy i złapałam za kask. Deskorolka już leżała pod drzwiami. Muszę przyznać że nie jest najgorzej w tym Amwell.

***

Stajnia okazała się być ogromnym budynkiem. Odszukałam boks Liptona i Cat stojącą przy nim z Księciem (to jej koń). Kasztanek zarżał na mój widok.

-Hej Książę. Cześć Cat - przywitałam ich, a Lipton szturchnął mnie w ramie - Och. No już szlachcicu jeden. 

Podrapałam go za uchem. Osiodłałam i pojechałyśmy w teren.

***

Cata musiała już iść ale ja chciałam trochę pozwiedzać stajnię. Nagle wpadłam na chłopaka czy tam dziewczynę niosącego/niosącą wiadro. Woda się rozlała.

- Ch*lera - mruknęła owa osoba.

Ktoś chętny?